“Ben irticayım”

Bursa sokaklarında bir ileri bir geri gitmekten başım dönmüş..
Elimdeki kağıt yığınını kontrol ediyorum sürekli düşürdüklerim, unuttuklarım olmasın diye.
Hangi adresti şimdi aradığım?
Hanım teyzenin tarif ettiği mi?
Bey amcanın gösterdiği mi?
Önce sağ mıydı sol muydu?
diye dikilip kalmışım bir sokak başında.
Sonra da sağ neydi, sol neydi diye bulanmışım
“Niye bu telaş?” diyor içimden bir ses.
“Köşe başında sıcak bir şeyler içelim gel.
Telaşsız, dertsiz, endişesiz.
Bu günü de böylece yaşayıp gidelim”
Çok uzak değil bir kaç ay öncesine dönüyorum.
Önümde üniversite tercih kağıtları heyecanla okuyacağım bölümü seçen beni görüyorum.
Elimi uzatsam bana sanki değeceğim.
“Ve ne olur dön diyeceğim.
Dön artık, bu sokak çıkmıyor bir türlü!”
Üniversiteye kayıt için gelmiştim dediğimde
Öğrenci işlerindeki memurun gözlerini anımsıyorum.
“Bu kıyafetle mi?” diye sorarken büyüyen gözlerini..
Üniversite adı altında biriktirdiklerimin
tadı tuzu kaçmıştı o anda…
“Sizin gözleriniz niye bu kadar büyük amca?
Sonra elleriniz?
Küçük yüreğime sığdıramadığım kocaman sözleriniz …?”
Neredeydi bu noter bir türlü bulamıyorum.
Biraz çekilseniz memur bey gözlerimin önünden.
Sokağı göremiyorum.
Noterdeki rutinlik ve yavaşlık
dindirmiyor telaşımı.
Yaşam gürülderken
ve sorgularken içimde beni bir şeyler sessizlikte yoruluyorum.
Gözüm saate takılı dikilip kalmışım.
Yelkovan da benim akrepte,
şu aradaki çiviyi atıp
saniye ile koşmak istiyorum.
Karşı masadaki beyfendiye “Kâğıtları imzalattınız mı
işiniz tamam” diyor,
telaşımdan göremediğim gözleri ile oturan bayan…
Karşı masada
kağıtlarım yavaş yavaş imzalanıyor.
Belgeler üzerinde hızla hareket eden el, duraksıyor birden
telaşlanıyorum.
Gözleri imzama takılıp kalmış.
Göz göze geliyoruz
derin bir nefes alıp yüzüme bakıyor.
“Satanist misiniz?” diye soruyor.
Hiç şakası yok ve oldukça da ciddi.
Arkasında müessesenin sahibi olduğuna dair bir duvar dolusu çerçeve.
Satanist miyim?!
Bir kaç ay geri dönüyorum kendimde.
Ömrüme denk bir kaç ay
üniversite sınavı, sonuçlar
telaşlı annemin, endişeli babamın gözleri,
kayıtlar, görevli memur…
“Yanılıyorsunuz beyfendi” diyorum yüksek sesle.
ve yineliyorum sesimi içimde
yanılıyorsunuz.
“Ben İrticayım.”

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: